Vergoeding

Psychologische zorg is opgenomen in de basisverzekering. Als de psychiater, psychotherapeut en GZ-psycholoog een contract hebben met de zorgverzekeraar, wordt de behandeling vanuit de basisverzekering vergoed. Wel moet u rekening houden met het eigen risico. dat moet u zelf betalen. De hoogte van het eigen risico wordt jaarlijks door de overheid bepaald.
In de Generalistische Basis GGZ – behandeling door de GZ-psycholoog – wordt gedeclareerd in een stelsel van vier zorgzwaarteproducten: kort (294 minuten), middel (495 minuten), intensief (750 minuten) en chronisch. Welk zorgproduct wordt gekozen is afhankelijk van de aard en de ernst van de problematiek, de complexiteit en het beloop van de klachten.
De Specialistische GGZ – behandeling door de psychiater en de psychotherapeut – wordt eveneens betaald vanuit de basisverzekering in de vorm van DBC’s (Diagnose Behandel Combinaties). De diagnose in combinatie met de duur van de behandeling is bepalend voor de kosten. Informatie over de tarieven vindt u op de website van de Nederlandse Zorgautoriteit.
Een DBC mag maximaal één jaar duren. Wanneer de behandeling dan nog niet is afgerond, wordt na dat jaar een vervolg-DBC geopend. Een behandeling kan ook uit meerdere (maximaal drie) DBC’s bestaan. Op het moment dat een DBC wordt afgesloten (dus maximaal na een jaar), wordt de DBC bij uw zorgverzekeraar in rekening gebracht. Deze int vervolgens bij u het openstaand eigen risico.
Om in aanmerking te komen voor een vergoeding is een verwijzing van de huisarts noodzakelijk.

Niet vergoed: Een deel van de klachten/problemen waarvoor verwijzers tot nu toe naar een hulpverlener in de GGZ hebben verwezen wordt vanaf 2014 wettelijk uitgesloten van vergoeding.
Te denken valt aan behandeling van:
– partner-relatieproblemen
– aanpassingsstoornissen (verliesverwerking/rouw; levensfaseproblematiek)
– arbeidsgerelateerde problemen
– studieproblemen, leerstoornissen
– opvoedingsproblemen
– specifieke angsten/fobieën (tenzij het een frequent voorkomende situatie betreft en er al begeleiding van de huisarts of POH-GGZ is geweest die onvoldoende heeft geholpen)
– slaapstoornissen
– seksuele functiestoornissen (behalve de parafiliën)
– zelfbeeldproblemen
– persoonlijkheidstrekken
– psychische klachten n.a.v. een lichamelijke aandoening
– psychische klachten zonder dat er sprake is van een “psychische stoornis”
De bovengenoemde lijst heeft uitsluitend betrekking op de zorg voor volwassenen vanaf 18 jaar.